به گزارش خبرافلاک، دهم محرم در خرمآباد با طلوع خورشید آغاز نمیشود بلکه این روز با نوای جانسوز «یا حسین» و طنین صدای طبل و سنجهایی که از ساعات نخستین صبح در کوچهها و خیابانها میپیچد، جان میگیرد.
تقریباً تمامی کسبوکارها تعطیل است و شهری که معمولاً مملو از هیاهوی زندگی روزمره است در سکوتی سنگین فرورفته است؛ سکوتی که تنها با نوای سینهزنی و زنجیرزنی عزاداران دلسوخته، شکسته میشود، گویی تمام شهر در انتظار لحظهای است که دلها به یاد مظلومیت امام حسین (ع) به لرزه درآید و اشکها از دیدگان جاری شود.
از نخستین ساعات صبح، کوچهها و خیابانها مملو از جمعیتی است که آمده بودند تا با امام حسین (ع) و یاران باوفایش عهدی دوباره ببندند. پرچمهای سیاه و سبز در سراسر شهر نصب شده و بوی عود و اسپند با نوای «یا حسین» درآمیخته و فضایی سرشار از عشق و ماتم را پدید آورده و تمام شهر را در آغوش غمی مقدس گرفته است. هر گوشه از شهر، یادآور حماسهای است که قرنهاست در دلها زنده مانده و هر سال با شور و اشتیاقی تازه، تکرار میشود.
حضور گسترده مردم در عاشورای حسینی
مردم از همه نسلها در این روز حضوری پرشور دارند، پیرمردان و پیرزنانی که باتکیهبر عصا، خود را به مراسم رساندهاند و در چشمانشان، اشکهایی از سر عشق و ارادت جاری است؛ جوانانی که با شور و هیجان سینه میزنند و با هر ضربه، عشق خود را به اباعبدالله (ع) فریاد میزنند و کودکانی که دست در دست پدران و مادران خود، قدم برمیدارند و با نگاههای معصومانهشان، این عشق را نشان میدهند، همگی در این روز یکصدا شدهاند و دلها در سوگ سالار شهیدان به هم پیوند خورده است.
برخی از مردم در کنار خیابانها ایستاده و با چشمانی اشکبار، به تماشای دستههای عزاداری نشستهاند. کودکان و نوجوانان نیز پرچمهای عزاداری را به اهتزاز درمیآورند و با صدای بلند «حسین، حسین» میگویند، این فریاد، همچون موجی از عشق در فضای شهر طنینانداز میشود و یادآور میشود که این عشق، ریشه در عمق جان این مردم دارد.
یکی از منحصربهفردترین و دیدنیترین آئینهای عاشورا در خرمآباد، آئین گِلمالی است. این مراسم که ریشه در تاریخ و فرهنگ کهن لرستان دارد، روز عاشورا در سراسر شهر برگزار میشود. در این آئین، عزاداران پیش از آغاز مراسم به سمت محلهایی که گِل آماده شده است، حرکت میکنند و سر، صورت و لباسهای خود را به گِل آغشته میکنند.
مردم از همه نسلها در این روز حضوری پرشور دارند، پیرمردان و پیرزنانی که باتکیهبر عصا، خود را به مراسم رساندهاند و در چشمانشان، اشکهایی از سر عشق و ارادت جاری است؛ جوانانی که با شور و هیجان سینه میزنند و با هر ضربه، عشق خود را به اباعبدالله (ع) فریاد میزنند و کودکانی که دست در دست پدران و مادران خود، قدم برمیدارند و با نگاههای معصومانهشان، این عشق را نشان میدهند، همگی در این روز یکصدا شدهاند و دلها در سوگ سالار شهیدان به هم پیوند خورده است.
برخی از مردم در کنار خیابانها ایستاده و با چشمانی اشکبار، به تماشای دستههای عزاداری نشستهاند. کودکان و نوجوانان نیز پرچمهای عزاداری را به اهتزاز درمیآورند و با صدای بلند «حسین، حسین» میگویند، این فریاد، همچون موجی از عشق در فضای شهر طنینانداز میشود و یادآور میشود که این عشق، ریشه در عمق جان این مردم دارد.
گِلمالی؛ آئینی کهن در سوگ حسین (ع)
یکی از منحصربهفردترین و دیدنیترین آئینهای عاشورا در خرمآباد، آئین گِلمالی است. این مراسم که ریشه در تاریخ و فرهنگ کهن لرستان دارد، روز عاشورا در سراسر شهر برگزار میشود. در این آئین، عزاداران پیش از آغاز مراسم به سمت محلهایی که گِل آماده شده است، حرکت میکنند و سر، صورت و لباسهای خود را به گِل آغشته میکنند.
گِل مورداستفاده، ترکیبی از خاک رس و آب است، این عمل، نمادی از عزاداری، خاکساری و فروتنی در برابر عظمت نهضت حسینی به شمار میرود و عزاداران با این کار نشان میدهند که از همه تعلقات دنیوی دست شستهاند و تنها به عشق حسین (ع) دلبستهاند.
گِلمالی؛ نشاندهنده عمق ارادت به حسین (ع)
آئین گِلمالی بهعنوان یکی از شاخصترین نمادهای این روز، نشاندهنده عمق ارادت مردم لرستان به امام حسین (ع) است، این حرکت، نمادی از غم و اندوه عمیق برای شهدای کربلاست و چهرههای گِلآلود عزاداران، صحنهای تأثیرگذار و بهیادماندنی خلق میکند که هر بینندهای را تحتتأثیر قرار میدهد.
این گِل، نهفقط بر تن، که بر دلها نشسته است و عشق را به شکلی ملموس به تصویر میکشد؛ عزاداران در این حال، اشک میریزند و با نالههای جانسوز، یاد تشنگی و مظلومیت امام حسین (ع) و یارانش را زنده میکنند.
عاشورا در خرمآباد، تلفیقی از عشق و ماتم است که هر سال با شکوهی بیشتر برگزار میشود و پیام آزادگی و ایستادگی در برابر ظلم را به نسلهای آینده منتقل میکند، این روزها، یادآور این حقیقت است که عشق به حسین (ع) هرگز در دلها خاموش نخواهد شد و تا قیامت، این شمع فروزان، راه حقطلبان را روشن خواهد کرد.
مراسم عزاداری عاشورا در خرمآباد تا ظهر ادامه داشت و با اقامه نماز ظهر عاشورا به پایان رسید پس از آن، مردم خرمآباد خود را برای برپایی مراسم شام غریبان آماده میکنند، مراسمی که در آن، غربت و تنهایی اهلبیت امام حسین (ع) را با شمعهایی روشن در ظلمت شب، به یاد میآورند و بار دیگر عشق خود را به آن حضرت تجدید میکنند؛ در این شب، خیابانها با نور شمعها روشن میشود و عزاداران با نوای حزین «شام غریبان»، دلها را به کربلا میبرند و یاد غربت اسیران دشت نینوا را زنده نگه میدارند.
انتهای خبر/
