به گزارش خبرافلاک، این شبها، خیابان انقلاب خرمآباد میزبان مهمانانی از آنسوی مرز است؛ عراقیهایی که با برپایی موکبهای ساده، دلی به وسعت تاریخ را وسط خیابان باز کردهاند.
آنها از عشق میگویند؛ از عشقی که مرز نمیشناسد. یکی از همین موکبداران می گوید: «دلم میخواهد جانم را برای ملت ایران فدا کنم.» این فقط یک جمله نیست؛ این تمام احساسی است که سالها در سینههای مردمان دو سرزمین، جاری بوده است.
در سایهسار شبهای حماسه امت، دستهای برادری، فراتر از زبان و جغرافیا، جامی از محبت را به یکدیگر تعارف میکنند. اینجا، عزاداری فقط اشک ریختن نیست؛ وصل کردن دلهاست.
انتهای خبر/
