به گزارش خبرافلاک؛ درتقویم ما هفتم مهر به عنوان روز آتشنشان و ایمنی نامگذاری شده است.این روز هم مانند دیگر روزهایی که به مناسب های مختلف و اتفاقات مهم نامگذاری می شوند خاطره ساز و غرورآفرین است.
درهفتم مهرماه ۱۳۵۹ جنگنده های هوایی رژیم بعث عراق برای انهدام شرکت نفت آبادان که آن زمان نقش مهمی در سوخت رسانی به مردم کشور داشت، تاسیسات پالاشگاه را بمباران کردند.آتشنشانان غیور آبادانی برای مهار حجم وسیعی از آتش ناشی از بمباران به دل حادثه زدند که دراین بین ۱۸ نفر از آنان به درجه رفیع شهادت نائل شد.
از آن سال تاکنون کم نبودند آتش نشانان جان برکفی که برای حفظ امنیت و نجات جان شهروندان جانشان را دریان راه نثار کردند.
جانفشانی و از جان گذشتن و ایثار و فداکاری آتش نشانان ایرانی از همان سالهای اول جنگ تا کنون بر همه ما روشن و مبرهن است همانگونه که در روزهای اخیر علی لندی، نوجوان لرتبار و فداکار برای نجات جان دو تن از همسایگانش به دل آتش زد و پساز نجات دادن آنها به دلیل جراحت سوختگی به شهادت رسید.او آتشنشان نبود ولی با احساس مسئولیت و فداکاری مانند آتشنشانان جان عزیزش را دراین راه داد و ققنوس وار به الگویی برای هم نسلانش تبدیل شد.
در حادثه آتشسوزی پاساژ پلاسکو تهران نیز آتشنشانان از خودگذشتگی زیادی به نمایش گذاشتنداما به دلیل حجم بالای آتش و سختی در مهار کردن آن۱۶آتشنشان جوان به درجه رفیع شهادت نائل شدند.
آتشنشانها در طول این سالیان با کمترین توقع از دلوجان به فعالیت و کار پرداختهاند.آنها نقش اساسی درخدمت به امنیت و ایمنی شهروندان ایفا می کنند و با کمترین توقع و حقوق و مزایا و با فداکاری زیاد از دلوجان به مردم خدمت میکنند. نمونه بارز آتشنشانان فداکار، امید عباسی است که در حادثه آتشسوزی ساختمانی در تهران، ماسک اکسیژن خود را به دختربچهای داد و خودش به دلیل مشکلات تنفسی به شهادت رسید و اعضای بدن او جانی دوباره به همنوعان و هموطنانش بخشید.
آتشنشانان درحالیکه میدانند با ورودشان به صحنه آتشسوزی امکان هرگونه وقایع ناگوار وجود دارد؛ ولی با جانودل به مردم خدمت ارائه میدهند. در این سالها در شهرهای مختلف شاهد شهادت آتشنشانان زیادی بودهایم که در حین خدمت برای جان همنوعانشان از جانشان گذشتند و به دل آتش مهیب زدند.
روحشان شاد و ادشان گرامی باد
انتهای پیام/
