یک روانشناس درباره نحوه ایجاد استقلال و اعتماد به نفس در کودکان و اهمیت پرورش آن، توضیحاتی داد.

به گزارش خبر افلاک ، کسب استقلال و مهارت در کودکان از سال های اولیه تولد شروع می شود و بچه ها به طور طبیعی و غریزی دوست دارند کارهای‌ خود را انجام دهند و یاد بگیرند. مسئولیت نهایی والدین، آماده کردن فرزند برای دستیابی به استقلال واقعی است. پدر و مادر در صورتی می‌توانند این وظیفه را به خوبی انجام دهند که فرزندان به هنگام ترک خانه و آماده شدن برای شروع و ساختن بنای یک زندگی جدید، دارای اعتماد به نفس باشند.

استقلال وعزت نفس ارتباطی عمیق با یکدیگر دارند. خود انسان وقتی وظایفی را که زندگی بر عهده‌اش قرار داده را انجام می دهد، خود را با دیدی مثبت تر ارزیابی می کند و زمانی که مهارت های جدید می آموزد، اعتماد به نفس بیشتری پیدا می کند،کمتر به دیگران اتکا و احساس ارزش قائل شدن برای شخصیت خود را بیشتر رشد می‌دهد.

روش‌های تقویت استقلال در کودکان

روش‌های بی‌شماری وجود دارد که با استفاده از آن‌ها می‌توان کودکی مستقل پرورش داد. این روش‌ها کمک می‌کنند که بدون نیاز به مدیریت، همه چیز توسط شما و فرزندتان موجب شود تا او از کودکی خود لذت برد.

کاهش وابستگی کودک نیز می‌تواند برای شما مفید باشد. مانند اینکه به فرزندتان مسئولیت‌هایی را بدهید که می‌تواند انجام دهد، حمایت کردن بیش از اندازه را کنار بگذارید، به کودک با گزینه‌های محدود، حق انتخاب بدهید، اجازه دهید کودک هر چند وقت یک‌بار خودش تصمیم بگیرد، با فرزندتان همدلی کنید، شکست را به یک مسئله بزرگ تبدیل نکنید، به کودک بیاموزید تا مشکلات را به صورت مستقل حل کند، مذاکره کردن را آموزش دهید.

مژگان نیکنام روانشناس در گفت‌وگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران جوان درباره راه‌های پرورش اعتماد به نفس در کودکان، اظهار کرد: مقوله استقلال پروری و ایجاد اعتماد بنفس در فرزند مقطعی صورت می‌گیرد. یعنی با توجه به مراحل رشدی که فرد از ابتدای تولد تا آخر دوره نوجوانی که بیشترین فرآیند تربیتی را داشته، صورت می گیرد.

وی افزود: در دوران کودکی صفر تا دو سالگی کودک وابسته به منبع عاطفی (مادر) بوده و در این مقطع تامین آرامش، امنیت و اعتماد برای کودک مهم است.

این روانشناس گفت: از دو تا پنج سالگی که دوره گذار نام دارد والدین با آموزش زبان و یک سری از مهارت‌های لازم باتوجه به توانایی کودک در شکل گیری استقلال آن نقش مهمی می‌توانند داشته باشند.

نیکنام با اشاره به رشد روانی کودک در سنین دو تا پنج سالگی افزود: پدر و مادر فرض می‌کنند فرزند خود در این سنین لجباز شده، اما این لجبازی در واقع نشان دهنده شکل گیری استقلال و نوعی ابراز وجود است و کودک می‌خواهد بدون وابستگی کاری انجام دهد.

وی ادامه داد: در این دوره والدین با فراهم کردن محیط برای یادگیری و انجام کار مثل (غذا خوردن، لباس پوشیدن و…) با صبوری لازم به کودک آموزش دهند.

این روانشناس با اشاره به شروع دوران پیش دبستانی و دبستانی افزود: برقراری ارتباط سالم معلم و دانش آموازن با یکدیگر موجب رشد اجتماعی کودک شده و با آموزش یک سری از مهارت‌ها و انجام آن به تنهایی، می‌تواند اعتماد بنفس و استقلال فردی کودک را تقویت کند.

وی ادامه داد: در ایام دبستان کودک با جداشدن از والدین و به معنای واقعی رفتن به جامعه، هویت اجتماعی خارج از خانواده پیدا کرده و در این مرحله خانواده به همراه مدرسه باید اجازه بدهند تا دیدگاه و نظرات کودک بیان شود و به فردیت و اظهار نظر آن احترام قائل شده تا در شکل‌گیری استقلال اجتماعی و ایجاد اعتمادبنفس در آن کمک کرده باشند.

وی با اشاره به گذراندن درست اصول تربیتی از کودکی تا نوجوانی تصریح کرد: حالا نوجوان فردی مستقل و با اعتمادبه نفس است که می‌خواهد هویت خود را بسازد و خانواده گمان نمی‌کنن فرزند لجبازتر شده بلکه دوران نوجوانی به استقلال، حمایت و تشویق بیشتری از سمت والدین و مدرسه برای رشد و ترقی لازم دارد.

این روانشناس تصریح کرد: ذات و طبیعت هر فرد گرایش به استقلال و خودمختاری دارد اگر شخصی مستقل نبود و اعتماد به نفس نداشت ریشه در تربیت غلط والدین دارد که وی را وابسته و متکی تربیت کرده‌اند.

نیکنام گفت: اگر مراحل تربیتی فرزند از دوره کودکی تا نوجوانی بر اساس اصول تربیتی باشد دوران ۱۸ تا ۲۰ سالگی، نوجوان یک فرد باانگیزه، هدفمند و مستقل خواهد بود که می‌تواند هویت تحصیلی، شغلی و آینده‌اش را پیدا کند.

انتهای پیام/

  • منبع خبر : خبرنگاران جوان