سرمربی سابق تیم ملی معتقد است، با شرایطی که تنیس ایران دارد، چرا نباید توقع داشته باشیم که در دسته چهارم دیویس کاپ باشیم؟

به گزارش خبر افلاک ، تنیس ایران از لحاظ سخت افزاری، نتیجه و مالی در چند سال گذشته نتوانسته آنچنان که باید باشد و سقوط تیم ملی به دسته چهارم و نداشتن حتی یک زمین اختصاصی و پایگاه قهرمانی هم ماحصل آن بوده است.

فدراسیون تنیس که متولی اصلی این رشته در کشور است، هیچ زمین یا مجموعه‌ای را در اختیار ندارد. زمین تنیس استقلال و انقلاب هم که زمانی محل برپایی اردوها بود، در اختیار بخش خصوصی است و مشخص نیست اردوهای تیم ملی کجا باید برگزار شود.

سعید احمدوند که چندین سال سرمربی تیم ملی بود، به خوبی از شرایط این رشته در کشور آگاه بوده و معتقد است که وقتی هیچ امکاناتی در اختیار نداریم، نباید از حضور در دسته چهارم دیویس کاپ ناراحت باشیم.

* می‌خواهیم در تمام شهرها آکادمی تاسیس کنیم

*اگر بانوان پیشرفت کنند، به سود کل تنیس ایران است

* با این امکانات چرا نباید در دسته چهار باشیم؟

* برای نتیجه گرفتن باید راه جدیدی را برویم

*مشکل تنیس ایران سرمربی نیست

* اصلا کار راحتی در دسته چهارم نداریم

*هیچ وقت در زمین هارد کورت موفق نبوده‌ایم

* سرمربی قطر ۱۶ هزار دلار حقوق می‌گیرد

** مشروح گفت‌وگوی احمدوند را در زیر می‌خوانید:

 یک سال و نیم از جدا شدن از تیم ملی می‌گذرد. مشغول چه کاری هستید؟

در حال گسترش آکادمی تنیس احمدوند که چند سالی بود تاسیس کرده بودم، هستم. مدتی هم می شود که در بندرعباس مشغول آموزش به بازیکنان هستم.

 در جام حذفی بانوان هم تیم آکادمی شما قهرمان شد؟

۶ ماه است که آکادمی را در بندرعباس راه انداخته ایم. با اضافه کردن دو بازیکن کمکی یعنی درسا چراغی و مهتا خانلو توانستیم به صورت یک طرفه به مقام قهرمانی برسیم.

 هدفتان از تاسیس آکادمی چیست؟

هدف و برنامه ما این است که در ۴ سال آینده در تمام شهرهای ایران یک آکادمی داشته باشیم. برایمان هم این امر قابل دسترسی است. با این کار هم به تنیس کمک می کنیم و هم باعث جذب اسپانسرهای جدید خواهیم شد. بار مالی برای ما ندارد اما به نفع ورزش تنیس می‌شود. اسپانسر باشد می‌توانیم هم مسابقه داخلی برگزار کنیم و هم خارجی. مگر آکادمی مهدوی کیا چه کاری انجام می‌دهد؟ اسپانسر دارد و در تورنمنت‌های مختلف شرکت می‌‌کند.

 یعنی می‌خواهید از آکادمی مهدوی کیا الگوبرداری کنید؟

نه. ما کار خودمان را می‌کنیم. آکادمی مهدوی کیا را فقط مثال زدم که از طریق جذب اسپانسر کارهایش را پیش می‌ برد. اگر در این زمینه موفق باشیم، تنیس هم پیشرفت می کند. به نظر من فدراسیون هم باید همین کار را انجام دهد.

 در این زمینه با مسئولان فدراسیون تنیس صحبت کرده اید؟

صحبتی نداشتم. این کارهایی که انجام می دهیم، شخصی است و فعلا مشکلی نداریم.

 بودجه آکادمی چطور تامین می‌شود؟ خودتان تامین می‌کنید یا اسپانسر دارید؟

خوشبختانه اسپانسرها حمایت خوبی می‌کنند و رئیس هیات هرمزگان هم خیلی کمک کرد تا این اتفاق خوب بیفتد. هدف ما کمک به پیشرفت تنیس در سراسر ایران است، چون استعدادهای خوبی وجود دارند و فقط باید آن را کشف و حمایت کرد.

 جام حذفی برگزار شد. وضعیت تنیس بانوان را چطور دیدید؟

بازیکنان با استعداد زیادی هستند که متاسفانه دیده نمی‌شوند و شرایطی برای تمرین آنها وجود ندارد. درسا چراغی که قهرمان شد، ۱۵ سال بیشتر ندارد و واقعا خوب بازی می‌کند. وظیفه فدراسیون است که آنها را حمایت کند. تمرین کردن خیلی مهم است و بازیکنان باید بتوانند این کار را انجام دهند تا پیشرفت کنند. اگر تنیس بانوان پیشرفت کند، به سود کل تنیس ایران است.

در این وضعیت اقتصادی، چطور توانستید اسپانسر پیدا کنید؟

اسپانسرهای خوبی در استان هرمزگان حضور دارند و خوشبختانه خیلی خوب بچه‌ها را حمایت می ‌کنند و پاداش هم می‌ دهند. مشکل تنیس ایران، فقط نداشتن بودجه و اسپانسر است. اگر پول باشد، بازیکنان در مسابقات و اردوهای مختلف خارجی شرکت می‌کنند. با بازی کردن و مسابقه دادن است که یک نفر پیشرفت می‌کند.

 البته مسئولان فدراسیون هم به خاطر همین مشکلات مالی نمی‌ تواند اعزامی داشته باشد.

درست است و همه این را می‌ دانند، اما مسابقه داخلی که می‌‌توان برگزار کرد. ما در حال حاضر نه تورنمنت خارجی می رویم و نه مسابقه داخلی داریم. با این شرایط چطور باید پیشرفت کنیم؟ هرگز نمی‌ توان با این وضعیت رشد کرد. من به جرات می گویم که اگر در دسته چهارم دیویس کاپ نباشیم، عجیب است.

 البته یکی از بازیکنان سابق تیم ملی گفته بود، شان تنیس ایران در دسته چهارم نیست.

چرا باید باشد؟ مگر ما چه کار کرده ایم که باید گروه یک یا دو بازی کنیم؟ نه لیگ داریم و نه پول. آیا فدراسیون  اسپانسر دارد؟ چند تا مسابقه در سال برگزار می‌کنیم یا بازیکنان چند هفته در سال فیوچرز بازی می‌ کنند؟ تمام هم و غم تنیس ایران این شده که فقط جام حذفی برگزار شود. نمی‌توان کاری نکرد و در دسته دوم دیویس کاپ هم باقی ماند. تمام دنیا در حال پیشرفت هستند و سرمایه گذاری می‌کنند و ما کجای کار هستیم؟

 یعنی با این شرایط نباید امیدوار بود که بتوانیم صعود کنیم؟

شما ببینید همین تیم قطر سرمربی ای را استخدام کرده که ۱۶ هزار دلار در ماه حقوق می‌ گیرد و در کنار آن کمک مربی، بدنساز و ماساژور دارند؛ یعنی یک تیم کامل هستند. در مسابقات دیویس کاپ اعضای تیم روزانه ۱۰۰ دلار پول توجیبی می‌ گرفتند. فکر می کنید ما چقدر گرفتیم؟

 چقدر؟

ما برای ۲۳ روز تنها ۱۵۰ دلار گرفتیم. چه چیزی را با چه چیزی باید مقایسه کنیم؟ تا حرفه‌ای نشویم نمی‌توانیم به دسته های بالاتر صعود کنیم. با این شرایط جایگاهمان دسته چهارم است. تا زمانی که زیرساخت‌ها درست نشود، فایده ای ندارد. مگر ما تا ۲۰۱۷ ما در گروه ۲ بودیم، اما از سال ۲۰۱۸ تنیس ایران سقوط کرد.

سقوط به خاطر همین کمبود مسابقات بود؟

ما در دسته دو به دو قرعه بد خوردیم. مقابل هنگ کنگ و چین تایپه در کشورشان بازی کردیم و سقوط کردیم. وقتی به دسته سه آمدیم، قوانین هم تغییر کرد. دو تیمی که صعود کرده بودند را به دسته سه بازگرداندند. قوانین و گروه بندی ها تغییر کرده است. اگر ما می خواهیم نتیجه بگیریم، باید راه جدیدی برویم. با ۵، ۶ هفته بازی نمی توانید تیم را برای دیویس کاپ آماده کنید.

 داودی عزیزی، رئیس فدراسیون تنیس گفته برنامه ای ۴ سال برای بازگرداندن تیم ملی به دسته دوم دارد. این موضوع را چطور ارزیابی می‌کنید؟

اگر امکاناتی که مدنظر است فراهم شود، خود به خود تنیس ایران رشد می‌ کند و نیاز به برنامه و چشم انداز ۴ ساله نیست. زیرساخت‌ها را باید درست کنیم.

زمان برگزاری رقابت‌های گروه چهارم دیویس که ما در آن قرار داریم مشخص شده است. به نظر شما انتخاب سرمربی زود است یا دیر شده است؟

من بارها گفتم و باز هم می‌گویم اصلا مشکل تنیس ایران نداشتن سرمربی نیست.

 فرصت آماده سازی مناسب است؟

بله. فرصت زیادی برای آماده سازی داریم و حدود ۸ ماه تا آغاز مسابقات مانده؛ به شرطی که بتوانیم در مسابقات مختلف شرکت کنیم. الان حمید نداف در کمپی در بلگراد تمرین می‌کند و بعد از آن هم مسابقه خواهد داد. فدراسیون هم می‌تواند دیگر بچه ها را جمع کند و به مسابقات خارجی بفرستد.

چند مسابقه تا دیویس کاپ مناسب است؟

ما برای اینکه بخواهیم نتیجه بگیریم باید ۷، ۸ مسابقه داخلی و حدود ۱۰ رقابت خارجی داشته باشیم. اگر ۱۸ هفته بازی کردیم تازه در آن صورت می‌توانیم بگوییم تیم ۶۰، ۷۰ درصد آماده است. تاکید می کنم که اصلا کار راحتی در دسته چهارم نداریم و اگر مثل گذشته برویم، نتیجه نخواهیم گرفت. میزبان مسابقات ترکمنستان است که بازیکن خیلی خوب دارد و تیم گوام هم شرایطش بهتر از ما است.

 قرار است مسابقات در زمین هارد کورت باشد، این موضوع به نفع ما است یا به ضررمان؟

ما هیچ وقت در زمین هارد کورت موفق نبوده‌ایم و نتیجه نگرفتیم. فقط یک بار در سال ۲۰۱۳ این شانس را داشتیم که صعود کنیم، اما در بخش میکس به مالزی باختیم. اصلا این نوع زمین استاندارد را نداریم که تمرین کنیم. باید آنقدر در مسابقات شرکت کنیم که بچه‌ها با تجربه شوند. باید امکانات خوبی برای تیم ملی فراهم کنیم.

رسیدن به دسته سه ممکن است؟

هر چیزی ممکن است، اما نباید این تصور باشد که با دسته گل در دسته سوم منتظر ما هستند. بازیکن با رنکینگ ۲۰۰ دنیا در این دسته بازی می‌ کند. در حالی که بهترین بازیکن ما رنک ۹۰۰ دنیا را دارد.

شاهین خالدان در حال حاضر چه رنکینگی دارد؟

او خیلی وقت است که در مسابقات شرکت نکرده و رنکینگی ندارد. فقط حمید نداف است که در جایگاه ۹۰۰ قرار گرفته است.

در حال حاضر مربی که در سطح بین المللی باشد، در ایران داریم؟

باید ببینیم چه امکاناتی برای مربیان فراهم بوده و چند مربی کلاس بین المللی رفته‌اند. من خودم شخصا دنبال پیشرفت هستم و چند کلاس و دوره هم رفته‌ام که آخرین مورد در میلان بود.

 بعد از شرایطی که در سال گذشته برای تنیس ایران رقم خورد و جابجایی‌ها صورت گرفت، در حال حاضر تنیس ایران هیچ زمینی ندارد.

الان خیلی از رشته ها پایگاه قهرمانی دارند اما برای تنیس کجاست؟ اگر داخل تهران ندارند، حداقل در شهرستان‌ها شرایطی را فراهم کنند.

 یعنی در شهرستان‌ها این شرایط فراهم است؟

من اصفهان و یکی دو شهر دیگر را می‌دانم که دارند.

به هرحال در همه رشته‌ها تهران محل برگزاری اردوهاست؟

فدراسیون هم می‌تواند باشگاه انقلاب را در اختیار بگیرد. به محض اینکه قرارداد بهره بردار تمام شود، می‌تواند از آن استفاده کند، چون این زمین بهترین محل برای تمرین و کمپ تیم ملی است. می توان اردو گذاشت و بازیکن خارجی هم دعوت و مسابقه برگزار کرد. اگر می‌خواهند تنیس رشد کند، باید این کار انجام شود. وزارت ورزش هم باید آنجا را به تنیس بدهد. آن همه پول از آنجا در آمد، اما چه سود به حال ورزش داشت؟ مهمتربن زمین تنیس ۱۰،‌۱۲ سال در اختیار بخش خصوصی است و نتیجه آن برای ورزش تنیس صفر بوده است. این زمین را به فدراسیون بدهید تا حداقل ملی پوشان خودمان استفاده کنند.

 در این سال‌ها اجاره زمین‌ها فقط برای درآمدزایی بوده است.

بله فقط پول حرف اول را می زده و اتفاق خاص دیگری نیفتاده است. من باز هم تاکید می‌کنم که فدراسیون فقط باید باشگاه انقلاب را بگیرد. مرکز تنیس آنجاست و می‌تواند به خودکفایی برسد و از این طریق مربی خارجی هم بیاورد. الان ملی پوشان فرانسه هم در زمین‌های رولاس گاروس تمرین می‌کنند. پس ما هم باید یک مجموعه اختصاصی داشته باشیم.

به نظر می‌رسد در این زمینه وزارت ورزش باید یک تصمیم اساسی بگیرد.

فدراسیون باید از وزیر ورزش بخواهد که این کار را برای تنیس انجام دهد.

 مسئولان شرکت توسعه هم می‌گویند چون فدراسیون از زمین‌ها خوب بهره برداری نکرده، آنها را به بخش خصوصی واگذار کرده است.

حالا قول می‌دهند که خوب بهره برداری کند. بخش خصوصی هم وقتی مجموعه تنیس استقلال را گرفت، هزینه کرد و درآمدش را هم کسب کرد. اینطور نبوده که بخواهد رایگان کاری را انجام دهد.

انتهای پیام/

  • منبع خبر : خبرگزاری فارس